Matka Boża z góry Karmel

,,Przyjmij, synu, szkaplerz twego zakonu, jako znak mego braterstwa, przywilej dla ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania.” – Powiedziała Maryja do św. Szymona Stock w nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. gdy ten błagał Ją o ratunek dla zakonu.

Historia góry Karmel zaczynała się już w Starym Testamencie, gdy prorok Eliasz wygrał konfrontację z prorokami Baala. Następnie od początku ruchu pustelniczego w chrześcijaństwie Góra Karmel była miejscem modlitwy pustelników, którzy czcili Marię, matkę Chrystusa jako swoją patronkę. W czasie objawienie Matka Boża dała Szymonowi Stock brązową szatę. On z radością przyjął ten dar i nakazał rozpowszechnienie go w całym zakonie, a z czasem również w świecie. Maryja objawiła się papieżowi Janowi XXII w XIV wieku, polecając mu w opiekę „Jej zakon” karmelitański. Obiecała wówczas obfite zbawienie i liczne łaski osobom należącym do zakonu i wiernie wypełniającym śluby oraz, że wszyscy, którzy będą nosić szkaplerz, będą wybawieni z czyśćca w pierwszą sobotę po ich śmierci. Szkaplerz w obecnej formie jest bardzo wygodny do noszenia. Można nawet zastąpić go medalikiem szkaplerznym. Z całą pewnością noszenie szkaplerza mobilizuje i przyczynia się do powiększenia nabożeństwa ku Najświętszej Maryi Pannie.