Święty Jan Chrzciciel

Imię Jan po hebrajsku znaczy: ,, Bóg jest łaskawy” i faktycznie Bóg był łaskawy dla Elżbiety i Zachariasza dając im syna pomimo iż Elżbieta była niepłodna.O tym co działo się z dzieckiem po narodzinach mówi św. Łukasz w Ewangelii : „Dziecię rosło i umacniało się w duchu i przebywało na miejscach pustynnych aż do czasu ukazania się swego w Izraelu” (Łk 1, 80). Można to rozumieć w ten sposób, że po wczesnej śmierci rodziców będących już w wieku podeszłym, Jan prowadził żywot pustelnika . Kiedy miał już 30 lat, wolno mu było według prawa występować publicznie i nauczać. Ludzie widząc, że jest to człowiek święty i słysząc jego nauki zaczęli pytać, czy nie jest on Mesjaszem, ale rozwiewał wątpliwości mówiąc: „Ten, który idzie za mną, mocniejszy jest ode mnie: ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów” (Mt 3, 11) .


Wokół osoby Jana było duże zainteresowanie, które zwróciło uwagę nawet władcy Galilei – Heroda II Antypasa. Ten święty miał to do siebie, że gdy tylko spostrzegł zło, upominał jak należy czynić i był w tym konsekwentny upominając nawet samego króla: „Nie wolno ci mieć żony twego brata” i został za to aresztowany. W dniu swoich urodzin Herod wydał ucztę, w czasie której, pod wpływem alkoholu przysiągł dać Salome, córce Herodiady, wszystko czegokolwiek zażąda. Ta po naradzeniu się z matką zażądała głowy Jana Jana Chrzciciela na tacy. Herod ze względu na współbiesiadników i przysięgę nakazał katowi ściąć Jana, który miał wtedy trzydzieści kilka lat. Jezus dał o Janie takie świadectwo : ” Zaprawdę powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela” .W tym proroku bardzo uderzająca jest jego świętość, życie pełne ascezy i pokuty, siła charakteru oraz bezkompromisowość. Był pierwszym świętym czczonym w całym Kościele.