Cechy animatora


„Anima” – dusza, „animare” – ożywiać, pobudzać do życia, być duszą.

Animator pozwala życiu żyć!

Cechy animatora:

  • Zachęca, czuwa, stara się o wytworzenie atmosfery zaufania
  • Jest sługą przez dobroć i miłość
  • Ma coś z ojca, coś z matki: stanowczy, ale i delikatny
  • Wspiera rozmową i dobrym słowem
  • Przewodniczy z łagodnością we wspólnocie
  • Wspólnototwórczy, potrafi być organizatorem
  • Nie zraża początkujących
  • Uczy nie tylko mówić, ale rozumieć i słuchać
  • Swoim przykładem zachęca do dzielenia się i do modlitwy
  • Pokorny, roztropny, nie wywyższa się
  • Wie, że jeden jest tylko Mistrz – Jezus
  • Działa w jedności z kapłanami i innymi animatorami („lepiej uczynić drobną rzecz we wspólnocie, niż wielką w rozbiciu”)
  • Dyskretny, respektuje każdego
  • Nie mówi: „moja” wspólnota, ale „nasza”
  • Daje świadectwo całym swoim życiem
  • Jest zaczynem pojednania we wspólnocie
  • Zna uczestników po imieniu
  • Słucha Boga na pierwszym miejscu
  • Modli sie za całą wspólnotę i każdą powierzoną mu osobę
  • Szuka najpierw i przede wszystkim tego, co w ludziach dobre
  • Nie osądza, nie obwinia, „Ducha nie gasi”
  • Zachęca onieśmielonych
  • Delikatnie zwraca uwagę
  • Odbiera głos w razie potrzeby
  • Nie wykłada teologii, filozofii, światopoglądu
  • Jest partnerem, przyjacielem
  • Pilnuje punktualności; sam jest punktualny i zorganizowany
  • Zachęca do czytania Pisma Świętego
  • Przypomina o modlitwie do Ducha Świętego przed czytaniem Pisma Świętego
  • Uczy innych, jak dzielić się sobą, by pokazywali swoje dobro
  • Przyjmuje drugiego takim, jakim jest
  • Cały czas uczy się, wzrasta
  • Wie, że życie jest z Życia!

 

Andrzej Madej OMI
oprac. Maciej Misztal, Piotr Lewandowski