Proch i liść

fot. Piotr Mitko

Prochem jesteś i w proch się obrócisz…

Smucisz się, smucisz…

Jedna jest tylko droga,

Przez śmierć,

czasem cierpienie,

prowadzi nas jednak do Boga,

Prochem jesteś…

Nasza ulotność jak para z ust,

Gdy w październikowe południe

Odprowadzam Cię,

Prosto

I w lewo

W kolejnym rzędzie

Obok klonu…

Prochem jesteś…

Spadający liść ludzkiego życia,

Obsypał głowy.

To tylko wiatr Je zdmuchnął –

Nie huragan.

Tak niewiele potrzeba i…

Prochem jesteś…

Śmierć jak nic uczy nas życia;

Jak kochać

Szanować

Przebaczać

Godzić

Gdy śmierć czyjaś w życie wkracza,

już wiesz…

Prochem jesteś…