św. Dominik Savio

Święty Dominik urodził się 1842 roku w Riva Di Chieri we Włoszech. Mając już 5 lat służył on  we Mszy Świętej. Duża odległość od kościoła oraz złe warunki pogodowe nie przeszkadzały mu w służbie i modlitwie. Zapytany czy nie boi się chodzić sam tak daleko, odpowiedział: „Nie jestem sam. Jest ze mną Najświętsza Maria Panna i mój Anioł Stróż.”

Mając 7 lat przyjął pierwszą Komunię Świętą co było aktem odwagi gdyż w tamtych czasach Komunia była przyjmowana w dużo późniejszym wieku. O jego duchowej dojrzałości świadczy jedno z jego postanowień, które brzmi: ,, Raczej umrę niż zgrzeszę”.  Mając 12 lat został przyjęty przez świętego Jana Bosko do oratorium . W 1856 r. wraz z kilkoma przyjaciółmi założył Towarzystwo Niepokalanej.  Dominik był znany w Oratorium jako osoba gorliwie praktykująca i nie zaniedbująca okazji do modlitwy. Otrzymał dar kontemplacji, ekstazy i inne nadprzyrodzone dary. Jesienią 1856 u Dominika pojawiła się zaawansowana choroba płuc. 9 marca 1857 roku, zaopatrzony Sakramentami Świętymi, kiedy ojciec czytał mu modlitwy o dobrą śmierć, chłopiec zawołał: „Do widzenia, ojcze! Do widzenia! O, jakie piękne rzeczy widzę!”, po czym zmarł. Jest patronem ministrantów, dzieci i młodzieży, matek w stanie błogosławionym (szczególnie w ciąży zagrożonej) oraz małżeństw starających się o potomstwo.