Św. Jan od Krzyża

Urodził się jako Jan de Yepes w roku 1542 w Fontiveros koło Avili. Gdy zmarł jego ojciec, on pracował na utrzymanie rodziny jako tkacz, krawiec i pielęgniarz. Mając 21 lat, wstąpił do zakonu karmelitów. Podczas studiowania w Salamance otrzymał święcenia kapłańskie w roku 1566. Był on głównym pomocnikiem św. Teresy z Avila przy reformowaniu zakonu.


W 1578 roku Jan został aresztowany przez swych przeciwników i osadzony na 9 miesięcy w klasztornym więzieniu. Był traktowany jak buntownik. Był głodzony i otrzymywał nawet chłosty. Dostąpił wielu mistycznych łask.  Napisał wtedy poematy – „Pieśń duchową” oraz „Noce ciemności” – które należą do najwybitniejszych dzieł mistycznych i tłumaczą mistykę pod kątem teologicznym . Jan głosił konieczność całkowitego ogołocenia wewnętrznego, co miało na celu pełne zjednoczenie z Bogiem. Gdy udało mu się zbiec z więzienia zakonnego, kontynuował reformę klasztorów.

Zmarł z 13 na 14 grudnia w wieku 49 lat w miejscowości Ubeda. . Relikwie Świętego znajdują się w Segovii w kościele karmelitów. Jan od Krzyża beatyfikowany został w roku 1591, a kanonizowany w 1726. Papież Pius XI ogłosił go doktorem Kościoła w 1926 roku. Jan jest patronem karmelitów bosych. Atrybutami Świętego są krzyż, otwarta księga, lilia i orzeł u jego stóp. W ikonografii ukazywany w habicie karmelitańskim.