Matka Boża z Lourdes

Skromna, prosta dziewczyna z ubogiej rodziny Ludwiki i Franciszka Soubirous stała się narzędziem, którym Matka Boża posłużyła się, aby przekazać ludzkości swoje orędzie. W cztery lata po ogłoszeniu dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi (1854), Maryja objawiła się światu jako „Niepokalane Poczęcie” . 


Południowa Francja przy granicy z Hiszpanią. Rok 1858. Niezbyt bogate, kilkutysięczne miasteczko Lourdes, położone w Pirenejach. Nad przepływającą opodal rzeką Gave, w przedpołudnie 11 lutego, młoda Maria Bernadetta Soubirous, wraz z dwiema koleżankami zbiera drewno na opał. Nagle w nadrzecznej grocie, zwanej Massabielle, oczom zmęczonej dziewczynki ukazuje się niezwykły widok. Oto przed nią pojawia się tajemnicza pani w lśniąco białej szacie. Niebawem okazuje się, że Pani (tak określa ją Bernadetta) zaprasza czternastoletnią pasterkę na kolejne „widzenia”, których ostatecznie odnotowano osiemnaście (między 11 lutego – 16 lipca). Z czasem przychodzą wraz z nią zwykli gapie, a później – coraz większe rzesze ludzi, przekonanych, że w zaściankowym Lourdes dokonał się prawdziwy cud.

 Za sprawą Matki Bożej w Lourdes dochodziło do coraz to bardziej oczywistych cudów, głównie uzdrowień. Z czasem miejsce to stało się celem pielgrzymek chorych z całego świata, w nadziei uzdrowienia. Dziś Lourdes odwiedza rocznie kilka milionów pielgrzymów w poszukiwaniu wiary, uzdrowienia z chorób ciała i duszy, rozwiązania trudnych spraw.