Święcenia prezbiteratu

11 maja w Archikatedrze Chrystusa Króla abp Wiktor Skworc udzielił święceń prezbiteratu 9 diakonom Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego. Ukończyli oni formację w śląskim seminarium oraz teologię na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

Homilię księdza arcybiskupa możemy przeczytać na stronie naszej archidiecezji – www.archidiecezjakatowicka.pl


Każda historia powołania jest pasjonująca. To „historia święta”. Głos Boga jest dyskretny, ale na tyle silny, że jest w stanie przebić się przez wszystkie inne głosy. A tych w życiu każdego młodego człowieka jest sporo: wymarzone studia, różne pasje – jak muzyka czy sporty ekstremalne, wreszcie uczucie do wspaniałej dziewczyny. A jednak – jak napisał jeden z nowo wyświęconych księży w swoim świadectwie – Pan Bóg „zawsze o swoje się upomni”. 

Wszyscy tegoroczni neoprezbiterzy byli ministrantami. Kilku przystąpiło do Wczesnej Komunii Świętej. Te dwa fakty dają do myślenia i mogą stanowić wskazówkę – również dla samych nowo wyświęconych – co do priorytetów duszpasterstwa rodzin i młodzieży. Pokazują, jak ważna jest bliskość Eucharystii, od najmłodszych lat. I dobre kapłańskie wzory: „Bliskość ołtarza oraz postawa spotykanych kapłanów z pewnością sprawiły, że to już wówczas pojawiały się pierwsze myśli o tym, by zostać księdzem”.

Padają ważne słowa o seminarium jako o prawdziwym domu i miejscu duchowego wzrastania: „Czas formacji w seminarium to najlepszy okres mojego życia. Najbardziej wytężony. Najbardziej owocny”. „Niezastąpione wsparcie w tym czasie okazali mi przełożeni naszego śląskiego seminarium – czytamy. – To czas, w którym Pan Bóg działał często przez innych ludzi: przełożonych, ojców duchownych…”, ale także przez bliskich oraz „całe grono osób świeckich”.

„Kapłaństwo to dar, na który w żaden sposób nie zasłużyłem, ale to sam Jezus mi go daje i posyła mnie” – wyznaje jeden z młodych księży. 

„Kiedy dotyka Pan Bóg, to się po prostu o tym wie”. Dali się dotknąć Jego łasce. Bogu niech będą dzięki. Ale wiedzą, że nie są samowystarczalni. Dlatego czekają na modlitwę.


Arcybiskup zwracając się do diakonów mających przyjąć święcenia prezbiteratu odniósł się do św. Franciszka, którego diakoni wybrali na patrona swojej drogi ku kapłaństwu. Św. Franciszek spotykając Chrystusa, pozwolił się dosięgnąć Jego miłości. Zawierzył Mu swoje życie i poszedł za Nim tam, dokądkolwiek On by się udał. Droga, którą ostatecznie poszedł, nazywa się krótko: krzyż – mówił..

Metropolita katowicki podkreślał, że św. Franciszek „przyjmował Ewangelię bez komentarzy, mających ją złagodzić, odebrać jej moc i twardość, radykalizm wymagań”. – Słuchał słowa i przyjmował je tak, jak zostało wypowiedziane, jako słowo Chrystusa, zwrócone do niego osobiście – mówił.

Zwracając się do kandydatów do święceń prezbiteratu metropolita katowicki zauważył, że za „chwilę staniecie się sługami Eucharystii – sługami Ciała i Krwi, prawdziwego pokarmu i prawdziwego napoju. I to na całe życie, co będziecie deklarować Bogu – przez Chrystusa w Duchu Świętym – i Kościołowi”. – I w tej szczególnej chwili Waszego życia, Ten, który o Was wie wszystko…, zadaje Wam pytanie: „Czy i wy chcecie odejść?” Odpowiedź może być tylko jedna… Piotrowa. Trzeba ją tu powtórzyć: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga”. Świętym Boga był i jest Franciszek. Dziś woła o Twoją świętość. Woła, abyś, jak on, przyszedł do Chrystusa i przyjął Jego jarzmo i brzemię. Abyś, jak on, naśladował Chrystusa cichego i pokornego sercem, abyś od Chrystusa uczył się ewangelicznego radykalizmu, a w Jego szkole był wiernym uczniem – mówił abp Skworc.

Metropolita katowicki zachęcał kandydatów do prezbiteratu do tego, aby dawali świadectwo i ewangelizowali świat zarówno w skali globalnej, jak i lokalnej. –Możemy w mocy Jego Ducha zmieniać świat, oblicze ziemi. To nasze zadanie i powołanie. Podejmujmy zatem trud ekologicznego porządkowania własnego podwórka (osobistego i kościelnego), co może być przekonującym przykładem dla innych. Naszym obowiązkiem jest też uderzać w wielki dzwon sumień, jeśli odpowiedzialnie myślimy o losach świata i człowieka; jeśli chcemy wzmacniać chrześcijańską duchowość, wolną od „obsesji konsumpcji”; jeśli chcemy wyzwolenia od niewoli praktycznego materializmu – powiedział.

– Działajcie w mocy Bożego Ducha! Niech ogień Jego łaski zstępuje w godzinie Eucharystii na chleb i na wszystkich zebranych wokół ołtarza. Także na każdego z was– mówił abp Skworc do diakonów na kilka minut przed udzieleniem im święceń.

Prezbiterat to drugi stopień święceń kapłańskich. Podstawowym zadaniem prezbiterów jest przewodniczenie celebracjom eucharystycznym. Sobór Watykański II przypomina, że równie istotna jest posługa głoszenia słowa Bożego oraz gromadzenie tych, którzy z wiarą przyjmują to słowo.


Oto neoprezbiterzy naszej diecezji:

https://www.archidiecezjakatowicka.pl/temat/news/latest-news/Neoprezbiterzy-A-D-2019

(źródło: Archidiecezja Katowicka; Gość Katowicki)