Redemptor Hominis (Odkupiciel człowieka)

Encyklika Jana Pawła II z 4 marca 1979 roku – pierwsza w pontyfikacie Papieża z Polski

„Świeżo wybrany” papież wydał swoją encyklikę, by już pod koniec lat 70. ubiegłego wieku przygotować ludzkość na „Adwent” drugiego tysiąclecia chrześcijaństwa – rok Jubileuszu 2000. Przywołuje zatem wydarzenie, które wyznaczyło niejako jego początek, a przynajmniej nadało mu sens; zbawcze dzieło odkupienia, dokonane przez Chrystusa (Redmeptor hominis – łac. odkupiciel człowieka), które opisuje w całej II części pt. Tajemnica Odkupienia. Jan Paweł II określa Go jako „ośrodek wszechświata i historii” (I, 1.)

Poświęca wiele miejsca Kościołowi, jako sakramentowi wiodącemu ku zbawieniu Lud Boży, ukazując potrzebę odkrycia i rozwijania powołania każdego człowieka. Jan Paweł II często wspomina niedawny czas swojego wyboru na Stolicę Piotrową, często nawiązuje do swoich Poprzedników: Piusa XII, Jana Pawła I, Pawła VI (I, 4.) oraz postanowień i ścieżek, jakie wyznaczył Sobór Watykański II. Tym samym niejako zobowiązał się do wcielania jego nauk, co z resztą przez cały swój pontyfikat konsekwentnie czynił, kierując się soborowym hasłem skierowanym do ludzkości: „Bardziej być, niż mieć!”.

W III części papież podejmuje temat odkupionego człowieka we współczesnym świecie, ukazując jego lęki, niepewną drogę postępu i zagrożeń, a także rozważa prawa człowieka, zarówno w aspekcie ich „litery”, jak i „ducha”.

W ostatnim rozdziale, poświęconym (tak jak w pierwszej encyklice Benedykta – Deus Caritas est) Maryi; nazywa Ją Matką Kościoła oraz wzywa do żywej modlitwy za i z Kościołem, w przygotowaniu do jubileuszu roku 2000.

Sam Ojciec Święty o swej pierwszej encyklice powiedział: „Czy ktoś na świecie może się jeszcze dziwić, ze papież pierwszą encyklikę swego pontyfikatu zaczął od słów: „Redemtor hominis” – że poświecił ją w całości sprawie człowieka, godności człowieka, zagrożeniom i prawom człowieka?”. Zatem pierwsze pisane orędzie Jana Pawła II, mające charakter chrystocentryczny („Chrystus ośrodkiem wszechświata”) trzeba odczytać, wbrew pierwszemu wrażeniu, a w myśl papieża; jako ogromne wezwanie do propagowania humanizmu, ze szczególnym naciskiem na poszanowanie i praktykowanie praw i godności człowieka. Jest to konieczne, bowiem odkupienie człowieka wywyższyło jego naturę jak nic nigdy wcześniej!

Sądzę, iż nadszedł czas, by z poziomu emocji, jakimi zazwyczaj kierowaliśmy się wobec Papieża-Polaka (skądinąd pięknych i zrozumiałych) stanowczo przejść na poziom umysłowy – zacząć poznawać listy apostolskie, encykliki i książki Jana Pawła II, które są wykładnią Jego nauki, a co za tym idzie – nauki całego Kościoła Powszechnego. Dopiero wtedy tak naprawdę zrozumiemy i wypełnimy ogrom testamentu, jaki nam pozostawił największy z rodu Polaków.

Zachęcam do systematycznej lektury pism Jana Pawła II!

The following two tabs change content below.
Piotr Lewandowski

Piotr Lewandowski

Główny sprawca wzrostu strony oraz Diakoni Modlitwy,Autor wielu felietonów (podpisanych jako An-am) i artykułów. Jego konikiem jest liturgika. Wyświęcony na kapłana w katowickiej katedrze w maju 2012 roku.
Piotr Lewandowski

Ostatnie wpisy Piotr Lewandowski (zobacz wszystkie)