Św. Rafał Kalinowski

Rafał Kalinowski pochodził ze szlacheckiej rodziny herbu Kalinowa. Kształcił się w Instytucie szlacheckim, w szkole rolniczej w Hory – Horkach oraz na studiach wojskowo inżynieryjnych w Petersburgu. W roku 1856 zdobył tytuł inżyniera oraz stopień porucznika. Wziął udział w powstaniu styczniowym. Przez objęcie dowodzenia nad powstaniem na Litwie został skazany na karę śmierci 24 marca 1864 roku jednak w wyniku starań rodziny karę śmierci zamieniono na 10 lat katorgi na Syberii. W maju 1874 roku w Paryżu został wychowawcą Augusta Czartoryskiego. W 1877 wstąpił do zakonu Karmelitów Bosych w Austrii, przyjmując imię zakonne Rafał od św. Józefa. Święcenia kapłańskie przyjął 15 stycznia 1882 roku w Czernej i został wybrany przeorem oraz to samo stanowisko piastował w Wadowicach. Zmarł po 11 miesiącach choroby w klasztorze w Wadowicach, którego był budowniczym i przeorem w latach 1892–1894, 1897–1898 oraz w 1906. Został pochowany na cmentarzu klasztornym w Czernej. 22 czerwca 1983 w Krakowie Jan Paweł II beatyfikował o. Rafała Kalinowskiego. Kanonizacja bł. Rafała Kalinowskiego odbyła się 17 listopada 1991 w Rzymie.